‘’Laat de tijd gewoon z’n gang gaan
Maar sta er ook bij stil
Dat hoe alles is gelopen
Nog meer is dan ik ook wilde’’
Sommige regels uit ‘Een Thuis Bouwen We Samen’ gaan pas echt voor me leven wanneer ik denk aan mensen die ik zelf ken. Aan bewoners die een stap hebben gezet waar ze vooraf enorm tegenop zagen en ontdekten dat het leven daarna toch weer iets nieuws kon brengen.
Zoals bij Roos, die enkele jaren geleden bij ons kwam wonen. Roos is een echte levensgenieter. Bijna altijd vrolijk, graag buiten en het liefst met de zon op haar gezicht. Ze zingt veel, lacht veel en is dus echt het zonnetje in huis. Tegelijkertijd werd het lichamelijk steeds lastiger om zelfstandig thuis te blijven wonen. Wandelen lukte nog maar kleine stukjes en ook alledaagse dingen kostten steeds meer moeite. Vlak voor haar verhuizing kwam ze bovendien flink ten val. Eigenlijk werd toen duidelijk wat iedereen om haar heen al wist: thuis wonen hield ze niet langer goed vol.
Maar weten dat iets nodig is, maakt de stap nog niet gemakkelijk. Voor Roos was verhuizen ingrijpend. Ook als je rationeel begrijpt dat een andere woonplek beter past, laat je een vertrouwde omgeving, gewoontes en een stuk van je leven achter.
En toen kwam er iemand naast haar lopen
Niet lang nadat Roos bij ons woonde, leerde ze Johan kennen. Ook Johan kan niet alles meer zelf, maar hij houdt wél van lange wandelingen. Samen bleken ze verrassend goed bij elkaar te passen.
Roos is het liefst buiten en Johan gaat graag op pad. Dus wandelen ze samen door het dorp, zoeken ze een terrasje op of kijken ze gewoon wat er onderweg gebeurt. Ze praten over het hier en nu, ontdekken gezamenlijke kennissen en interesses en hebben vooral ontzettend veel plezier met elkaar.
Rond Sinterklaas kreeg ik voor het eerst het idee dat er misschien iets meer speelde. Er verscheen een cadeautje met een gedichtje in een schoen. En iedere keer zag je diezelfde pret in hun ogen. Inmiddels hoeven we het volgens mij niet meer voorzichtig over een maatje te hebben. Ze hebben elkaar echt gevonden. Ik hoorde zelfs al iets over verloven. Hoe mooi is dat? Juist omdat niemand dit vooraf had kunnen bedenken.
Je kunt het leven niet organiseren
Geen enkel leefplan had bij de verhuizing van Roos kunnen voorspellen dat ze enige tijd later iemand zou ontmoeten met wie ze zoveel plezier zou beleven. Zo werkt het leven natuurlijk niet.
Wat we wél kunnen doen, is een omgeving creëren waarin het leven alle ruimte krijgt om door te gaan. Een plek waar iemand zich veilig en vertrouwd voelt, waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, waar iets te beleven valt en waar naar buiten gaan gewoon mogelijk blijft. Een plek waar familie en andere vertrouwde mensen dichtbij kunnen zijn en waar collega’s niet alleen kijken naar wat iemand niet meer kan, maar vooral nieuwsgierig blijven naar wat iemand zelf wel nog kan en naar wie iemand is. Want ook als iemand ouder wordt of meer ondersteuning nodig heeft, blijven vriendschap, liefde en betekenisvolle relaties onderdeel van het leven.
Dat is voor mij ook waar Een Thuis Bouwen We Samen over gaat. Een thuis zit niet alleen in een woning of in de spullen die iemand meeneemt. Het ontstaat door de mensen om je heen, doordat je gezien wordt en doordat er ruimte blijft voor het leven dat bij jou past.
Ouder worden is niet alleen minder
Het leven verandert wanneer we ouder worden. Soms heel ingrijpend. Daar hoeven we geen romantisch verhaal van te maken. Maar we moeten er tegelijkertijd voor oppassen dat we ouder worden alleen beschrijven in termen van verlies. Minder kunnen, minder zelfstandig zijn, minder weten, minder toekomst hebben.
Want zolang er leven is, blijft er ook verlangen. Er is humor, vriendschap en behoefte aan contact. Mensen willen zelf beslissen, ergens bij horen, iets nieuws ontdekken en van betekenis blijven voor een ander. En soms is er zelfs ineens weer dat heerlijke gevoel dat iemand op je wacht.
Daarom vind ik deze regel uit Rosa’s lied zo mooi:
‘’Dat hoe alles is gelopen
Nog meer is dan ik ook wilde’’
Soms kijk je terug op een stap waar je ontzettend tegenop zag en zie je dat gevoelens naast elkaar mogen bestaan. Je hebt iets achtergelaten wat je dierbaar was. En tegelijkertijd heb je op die nieuwe plek ook iets gevonden. Een fijne plek. Nieuwe mensen. Een vriendschap. Of misschien zelfs liefde.
‘Je kunt vooraf niet organiseren hoe het leven loopt. En gelukkig maar.’
Het hele nummer ‘Een Thuis Bouwen We Samen‘ luisteren? Dat kan hier! 🎶
